Menu
Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku, zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Katolicki Cmentarz z lat 1807 - 1871 - gatunki posadzonych roślin

Tulipan liliokształtny (Tulipa L.)

Opis
Grupa tulipanów liliokształtnych wyodrębniona została pod koniec lat 50 - tych XX-wieku. Najwcześniejsze odmiany z tej grupy zakwitają na przełomie kwietnia i maja, mają delikatne kwiaty i cechuje je niezwykła elegancja. Wysokość 55 cm.

Uprawa:
Preferują miejsca nasłonecznione ale jednocześnie chłodne. Najbardziej odpowiada im gleba przepuszczalna, żyzna, lekka, umiarkowanie wilgotna, próchnicza, głęboko spulchniona o odczynie obojętnym. Unikajmy sadzenia tulipanów na glebach ciężkich, gliniastych oraz podmokłych. Pamiętajmy o wiosennym nawożeniu preparatami wieloskładnikowymi. Tulipany mogą rosnąć w tym samym miejscu przez 3 - 4 lata. Jednakże latem pozostawione w wilgotnej ziemi narażone są na choroby. Cebulki wykopuje się po zwiędnięciu liści, na przełomie czerwca i lipca, tak aby nie uszkodzić malutkich cebulek przybyszowych. Wysuszone najlepiej przechowywać w suchym i przewiewnym pomieszczeniu. Warto co jakiś czas przejrzeć rośliny i odrzucić chore. Cebule zimujące w glebie należy okryć ściółką, korą lub torfem. Rozmnażamy co kilka lat przez cebulki przybyszowe przy przesadzaniu rośliny.

Czas sadzenia - jesień.

Kwitnienie:
Na przełomie kwietnia i maja.

Zastosowanie:
głównie na kwietniki.

Choroby:
Zagraża im pstrokatość tulipana będąca objawem choroby wirusowej, objawiają się wielobarwność płatków kwiatów i liści odbiegająca od wzorca. Mogą zostać również zaatakowane przez grzyby Botrytis tulipae (szara pleśń tulipana) powodujące powstawanie szarobiałych plam i pleśniowego nalotu na liściach. Porażone rośliny trzeba wykopać i spalić. Zapobiegać tej chorobie można stosując opryski przeciwko chorobom grzybiczym oraz odpowiednio zaprawiając cebulkę przed posadzeniem.

-------------------------------------

Fiołek ogrodowy, bratek ogrodowy, bratek (Viola ×wittrockiana Gams)

Opis:
Odmiany bratka różnią się wieloma cechami. Kwiaty mogą być duże (średnica ok. 12 cm) lub małe (średnica ok. 2- 3 cm) i wysokości od 10 - 25 cm oraz niezwykle szerokiej gamie barw. Są wśród bratków odmiany jednobarwne: zółte, niebieskie i fioletowe w wielu odcieniach, czysto białe oraz purpurowobrązowe. Są też odmiany wielobarwne o mniejszych lub większych plamkach, oczkach albo obwódkach a mnogość kombinacji kolorystycznych kolorowe. Liście bratków są dość grube, intensywnie zielone. Rośliny szybko się rozkrzewiają, mają zwarty, kulisty pokrój. Bratek to roślina dwuletnia. W pierwszym roku wypuszcza liście i czasem zakwita ale pełnia kwitnienia przypada na drugi rok. Po przekwitnięciu kwiaty usuwa się z rabat kwiatowych.

Pora kwitnienia:
bratki kwitną obficie od początku kwietnia do końca czerwca, najlepiej jednak wyglądają do końca maja.

Uprawa:
Roślina bardzo łatwa w uprawie, wytrzymała i niezbyt wymagająca. Wystarczy przeciętna ziemia ogrodowa byleby była stale wilgotna. Stanowisko słoneczne lub półcień - w półcieniu kwitną dłużej.

Zastosowanie:
braki mają bardzo szerokie zastosowanie: kwietniki i rabaty jednogatunkowe lub mieszane, zwłaszcza w połączeniu z tulipanami lub narcyzami. Nadają się na obwódki, do tworzenia kwietnych dywanów. Warto je sadzić wiosną do skrzynek balkonowych, na tarasy do różnego rodzaju pojemników czy mis.

powrót na górę

M

E

N

U