Menu
Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku, zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Nad grobami ojców

Trzy siostry: Antonina Kwiatkowska, Bogumiła Wasyliszyn i Maria Kędzierska, mieszkanki Warszawy, nad grobem swojego ojca ppor. Marcina Kędzierskiego

M. Kędzierski urodził się 12 listopada 1909 r. w Medyce, syn Andrzeja i Anny z d. Wojnarowicz. Ukończył seminarium nauczycielskie w Przemyślu, a następnie szkołę podchorążych rezerwy w Warszawie. Jako ppor. rezerwy miał przydział do jednego z pułków podhalańskich. Do wybuchu wojny pracował w zawodzie nauczycielskim, prawdopodobnie w Stanisławowie. We wrześniu 1939 roku walczył wraz ze swoim pułkiem aż do kapitulacji. Udało mu się uniknąć niewoli i wrócić do rodziny. W 1944 r. znowu powołany został do Wojska Polskiego. W szeregach 16 pułku piechoty, po ciężkich walkach na Wale Pomorskim, w marcu 1945 roku dotarł do Kołobrzegu. W czasie zdobywania miasta, w okolicy obecnej ul. Wylotowej, 13 marca został ciężko ranny w klatkę piersiową. Zmarł w drodze do szpitala. Pozostawił żonę Julię i 4 córki: Barbarę, Bogumiłę, Marię i Antoninę.

Inż. Joseph Waks zamieszkały w Gaithersburgu (USA) nad grobem swojego ojca Szaula Borensztajna

S. Borensztajn syn Abrahama urodził się w 1915 r. w Warszawie. Żydowska rodzina Borensztajnów zajmowała się żeglugą promową na Wiśle. Szaul z żoną we wrześniu 1939 r. uciekł na wschód. Rodzice pozostali w Warszawie i później zginęli w hitlerowskim obozie zagłady. Młodzi Borensztajnowie najpierw przebywali w Mińsku, a później w Czelabińsku. Stamtąd Szaul został w 1944 r. powołany do Wojska Polskiego. Służył w 18 pułku piechoty. W ostatnim liście, który otrzymała rodzina, opisywał defiladę
w wyzwolonej Warszawie. Poległ 10 marca 1945 r. na południowym skraju Kołobrzegu (Lęborskie Przedmieście).

Horst Ewers z żoną, mieszkańcy Hamburga (Niemcy), nad grobem ojca Gfr. Johannesa Ewersa

J. Ewers uodził się 31 stycznia 1907 r. w Kiel. Z zawodu był kierowcą mechanikiem. Rodzina ( żona Erna i trzej synowie Johannes, Rudolf i Horst) mieszkała w Brockstedt koło Neuműnster. W czasie wojny J. Ewers służył w 1 pułku bojowym III Grupy Luftwaffe. Poległ w samolocie Focke-Wulf 190 razem z pilotem Fw. Horstem Stobbe rano 4 marca 1945 r. w pierwszych godzinach walk o Kołobrzeg. Samolot wraz z ciałami lotników wpadł do morza w pobliżu wejścia do kołobrzeskiego portu. W końcu 1991 r. znaczna część wraku samolotu została wydobyta przez specjalistyczne służby wojskowe i przekazana do Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu. 9 stycznia 1992 r. na Cmentarzu Wojennym odbył się pogrzeb niemieckich lotników.

Tekst i zdjęcia
Hieronim Kroczyński

Więcej w tej kategorii: Na Cmentarzu Wojennym »
powrót na górę

M

E

N

U